Dinsdag, 23 februari 2010
Thursday, February 25th, 2010
tijd voor …Porselein 8!
Spannend !
16 van de 21 kinderen komen vanavond, vergezeld door en/of mama, papa, grote zus, oma … naar de generale repetitie van Porselein.Eindelijk dé voorstelling !Dat er dan ook nog eens een cameraploeg aanwezig zal zijn van Exqi om ons te interviewen deed de zenuwen bij sommigen geen goed. Er was vooraf met Transparant afgesproken dat ons klasje een dankwoordje mocht richten aan Haryanti en iedereen die hieraan heeft meegewerkt.
De kinderen die dit dankwoordje vooraf mochten voorlezen stonden zeker te springen van spanning. Het letterlijk in de bloemetjes zetten van onze samenwerking was dan ook van harte gemeend en met de volle instemming van alle kinderen.
Wanneer het zover was - lichten uit, spots aan – kreeg ik zowaar de krop in de keel. (En ik vermoed dat ik niet de enige was.) Ik was dan ook blij te zien dat iedereen waaraan het dankwoordje was gericht ook lijfelijk aanwezig was.
Daarna kon de voorstelling écht beginnen.
De geheimzinnige , duistere sfeer met prachtige muziek deed me op het puntje van mijn stoel zitten. Ik probeerde tegelijkertijd de kinderen hun inleving in te schatten. Een moeilijke klus !Het stuk had in ieder geval hun aandacht te pakken. Een vol uur lang intensief kijken en luisteren naar een – geef toe – niet hapklaar theater is geen sinecure.Ik was dan ook niet weinig trots om na de voorstelling hier en daar schouderklopjes te ontvangen voor het voorbeeldig klasje dat ik bij had.
Glunder, glunder …
Na de voorstelling was het de beurt aan vier kinderen om hun eerste camera-ervaring op te doen. Ook ikzelf moest eraan geloven.
Nadien een drankje en … naar bed.Een dikke proficiat aan het ganse Transparant-team , want ik vond de voorstelling een pareltje !
Tot morgen op de officiële première !
meester peter
vierde leerjaar c
HET DANKWOORDJE :
Beste luisteraar,
Dit voelt aan als het voorlezen van een uitgestelde nieuwjaarsbrief.Het is ook al zo lang geleden wanneer Haryanti en haar team ons klasje voor de eerste maal binnenviel.Ondertussen is er heel wat gebeurd. Wat zeg ik : hééééél wat gebeurd !Teveel om op te noemen.We leerden lieve, toffe mensen kennen en wat bleek : die mensen vonden ons ook lief en tof !Ze brachten regelmatig bezoekers mee : de échte schrijver van Porselein , de échte regisseur van Porselein. …Allemaal werden ze overladen met onze vragen, sommige al wat interessanter dan andere.Ook Renske, Liesbeth en Ine waren, samen met Haryanti, vaste klanten geworden op school.
In de lerarenrefter, ook wel eens de koffiekletskamer genoemd,keek niemand meer op wanneer meester Peter uit 4C weer eens met een troep madammen de tafel inpalmde.
Eén van de hoogtepunten voor de kinderen (en ook mijn favoriet) was de dagvullende workshop met Paul en Freija, die met ons zowaar enkele korte animatiefilmpjes in elkaar boksten.Op het einde van die dag lag iedereen letterlijk uitgeteld op de vloer: stikkapot maar ó zo voldaan ! De resultaten hiervan kunnen jullie allen trouwens bekijken op de weblog van Transparant.
Ook het bijwonen van een repetitie was voor velen een spannende gebeurtenis, omring met een geheimzinnig sfeertje.
En hier staan we dan.Of het nu een generale repetitie is of een première maakt niet uit. We zijn geen ‘ onbekende buren ‘ meer. Integendeel.Langzaam maar zeker zijn we aan elkaar gehecht geraakt.Ik weet het , het klinkt melig , maar ik ga dit alles missen.En ik ben er zeker van: vele kinderen ook.
Haryanti, Renske, Ine en Liesbeth. Paul en Freija. Isabel en Jessie. Paul Verrept. Wouter Van Looy. De mensen van HetPaleis en de ganse ploeg van Transparant wiens namen ik niet allemaal ken :Tweeëntwintig maal dankuwel van een dankbaar vierde leerjaar c en hun meester !
Ik zal afsluiten zoals het bij een nieuwjaarsbrief past …
Antwerpen, HetPaleis, 22 februari 2010
Vanwege : Jozefien, Arseniy, Louie, Sarah, Aleksandra, Thibeau, Matthias, Quinten, Taci, Zoë, Shanna, Jonathan, Jasmine, Ozan, Alek, Lisa, Francis, Kushtrim, Thibaut, Dries, Djefry en meester Peter.