22-24 februari. Een delegatie Vlamingen bezoekt Stavanger. Door Guy Coolen.
Vrijdag 22 februari. Het wordt een druk weekeinde. We gaan met een grote delegatie Vlamingen, zowel pers, als bestuursleden, een afvaardiging van Minister van Cultuur Anciaux en vrienden en collega’s naar Stavanger. Iedereen is op post, op tijd. Afspraak in Zaventem. Omdat we vanavond een Vlaams feest aanbieden aan de Noren (een soort verbroederingsavond) vraag ik alle medereizigers om in de tax free een selectie Belgische bieren en wijn te kopen. Dat scheelt ons vele honderden euro’s, want alcohol is duur in Noorwegen en onze Noren willen graag bier proeven.
Het is een grappig gedoe en iedereen sleurt met flessen.
Een paar uur later in Stavanger breekt de zon door. Het was hier zeer slecht weer de voorbije dagen en nu is er een mooie regenboog en zon. Oef, want ik vreesde het ergste. We worden al vrij snel verwacht in het Rogaland theater, waar onze première van Arthur staat, een project dat we sinds september vorig jaar voorbereiden met 18 Noorse kinderen. Het wordt een leuke voorstelling met veel engagement van de kinderen (tussen 8 en 15 jaar) en iedereen is na afloop zeer enthousiast.
Mary Miller, de directrice van Stavanger 2008, doet die avond haar eerste bevlogen speech. Een receptie met frisdrank en hotdogs volgt.
Van daar gaan we met z’n allen naar TOU Scene, een oude brouwerij, nu omgetoverd tot kleine cultuurwerkplaats. Een plek waar we ons zeer goed voelen, een echt brouwerij, maar dan voor ideeën. We vroeger Peter de Bie van Laika om te koken voor ons feest. Er komen 100 mensen, waarvan de helft Vlamingen, de helft Noren. Er zijn ook wat Vlamingen bij die in Stavanger wonen en nu onze fanclub ter plaatse zijn. Na wat leuke speeches en liefdesverklaringen van ons aan Stavanger en andersom, na de Belgische bieren als aperitief, serveert Peter ons een geweldig buffet. De Vlaamse cultuur overtroeft ook hier alles. Er wordt gesmuld en het is een bijzonder geslaagde avond waar veel over en weer wordt gepraat. De avond wordt verder gezet met een zeer leuke DJ, de verbroedering verder gaat tot ongeveer 2u. Een toffe start, ik ben opgelucht en tevreden.
De volgende ochtend worden we om 10u opgewacht door een bevlogen gids, die ons oud Stavanger laat zien. Mooie witte houten huizen, een interessante geschiedenis. Een kort bezoek aan het museumpje waar vis werd gerookt en in blikjes gedaan. Het regent niet. Weer geluk, want in deze stad moet je kunnen rondlopen. Het is klein, de straatjes nauw, het water erom heen maakt het gezellig, soms een beetje te veel Bokrijk.
Om half twaalf wacht Mary Miller ons op voor een toespraak over de culturele hoofdstad en een toelichting bij het programma. We zijn nu in het oliemuseum, waar we na de lunch ook een rondleiding krijgen. Wim Henderickx is een testcase om in een ‘panic room’ uit te vinden hoe snel hij in paniek raakt. Hij zegt van niet, maar we hoorden van buiten uit toch paniekgeluiden … We krijgen een boeiende uiteenzetting over het winnen van olie en gas, een onderwerp dat me op het eerste zicht niet of amper interesseert, maar het museum kan me echt fascineren en doet me nadenken over een en ander.
Na het oliemuseum richting Rogaland Museum voor de tentoonstelling van Hans Op De Beeck. We rijden met het busje weg, maar ik ben Pablo Fernandez, bestuurslid van Transparant en werkzaam bij Bozar, vergeten en hij moet achter het busje hollen. Een ludiek moment voor de rest van de groep.
Hans Op de Beeck bedacht het visueel concept van de voorstelling Void, wat we hier spelen volgende week. In het kader daarvan worden 6 van zijn videowerken in het Rogaland Museum getoond. Een Chinese kunstenaar heeft een soort botsautootjes in een grote ruimte geplaatst. Onze delegatie kan zich even ontspannen met zichtbaar kinderlijk plezier. Het museum zelf is verder niet veel soeps. Nogal provincialistisch, Hans’ werk steek mijlenver uit boven al de rest.
Het blijft een gevulde dag, want ’s avonds staat er nog een concert met Maja Ratkje, een Noorse stemkunstenares, Phil Minton, die de hoofdrol in Void zingt, en een Noors kinderkoor op het programma. Een soort ‘bonte avond’, waarbij de kwaliteit van het kinderkoor iedereen erg opvalt. We zijn weer in TOU Scene en ook nu blijkt dit een leuke plek, waar we achteraf nog een duur biertje drinken. De ouderen onder ons zakken af naar het hotel, een deel trekt de stad in, waar we zien hoe dit soms slaperige stadje plots wordt omgetoverd tot een grote feeststad. Honderden jongeren staan in t-shirt op straat, lange wachtrijen om binnen te geraken in cafés en disco’s, veel dronken mensen op de straat, maar toch wel een grappige ambiance. Wim Henderickx heeft honger en praat iedereen een hot dog aan op straat en uiteindelijk eten we ook nog een vreemd soort aardappel, gevuld met onbestemde zaken. De nacht eindigt met een glas whisky in de kamer van Wim Henderickx, waar Wim, Hans Bruneel van LOD en ikzelf tot de vroege uurtjes filosoferen over de diepe waarden van het leven. In de verte uit Wims kamer schijnt een groot lichtpaneel met het woord JESUS op. Bizar slot van een drukke, maar weer leuke dag.
Heel fijn om met zoveel mensen te kunnen praten, discussiëren over de zin of niet van culturele hoofdsteden, wat Vlamingen kunnen betekenen in Noorwegen, of dit ons iets oplevert … Wij zijn er in ieder geval van overtuigd dat het voor ons een positieve ervaring wordt. Het is ten eerste een eer dat we geselecteerd worden uit de hele wereld om hier te staan met 5 producties, en we leren elke dagen nieuwe mensen kennen. Dit beïnvloedt ons denken en onze werking en dat zal effect hebben op ons werk in Vlaanderen. Dus de balans is positief voor ons.
Zondag, de laatste dag van het bezoek van de delegatie, is een toeristisch uitje. Het regent, maar toch maakt de tocht door bergen en de natuur indruk. Het is een leuke trip en alweer geniet ik erg van dit gemengde gezelschap. Het inspireert erg om al deze mensen te horen praten. Want daar doen we het allemaal toch voor, om zaken te bevragen, om elkaar te stimuleren.
Om 16u zetten we de delegatie af aan de luchthaven. Ik dank iedereen dat ze wilden komen en we blijven met een paar achter. Vanavond hebben we een project met 20 Noorse amateurs, geleid door Phil Minton en daarna treed Bl!ndman op. Daar kijk ik erg naar uit. Later op de week volgt nog Void. Het was even spannend, want ons decor zat vast in een boot door de storm, maar we krijgen bericht dat alles in orde komt.
Onze laatste week residentie komt eraan. Hopelijk blijven de reacties even positief als de voorbije weken. En dan hop, terug naar onze thuisbasis.